NL
Aan de gevel van Hotel l’Europe brandde de gouden letters alsof de stad wilde zeggen: hier begint het

Ik werd die ochtend wakker met een brandende schedel en het besef dat iemand het laatste had gestolen

Het was ons zesde trouwdag. Ik had er weken naar uitgekeken. De verrassing zat in een koeltas van dat

De regen sloeg met dikke druppels tegen de glazen deuren van het Bronovo Ziekenhuis in Den Haag.

Ik stond achter een betonnen pilaar op Schiphol, met mijn telefoon al in de aanslag, en keek naar de

De ochtendmist hing nog laag over de uitgestrekte weilanden van Noordoost‑Drenthe. Het was half zeven

Sophie van der Meulen zag de regen tegen de hoge ramen van haar kantoor aan de Keizersgracht slaan.

De uitnodiging lag al weken op het dressoir. Goud op crèmekleurig karton. Bram en Lisette. Alsof het

Regen geselde met ijzige striemen de smalle grachtstraat, gutste uit overvolle goten en vormde kleine

De hele gracht leek zijn adem in te houden. Op het terras van café De Oude Werf in Utrecht, waar de middagzon










