GR

Μερικές πληγές δεν ανοίγουν με φωνές.Ανοίγουν με σιωπές. — Η μαμά πέθανε πριν τρεις μέρες… — είπε το

Μας οδήγησαν σε ένα ιδιωτικό δωμάτιο. Η γιορτή εξαφανίστηκε.Η μουσική σταμάτησε.Ο γάμος… έπαψε να υπάρχει.

Η Μαρία πότιζε τα λουλούδια όταν χτύπησε το κουδούνι. — Μαμά; Δεν πήγες στο εξοχικό; — Πήγα, — απάντησε

Τον έλεγαν Νίκο.Το μωρό — Αντρέα. Η Ελένη έμεινε… στην αρχή μόνο για ένα βράδυ. Γιατί το σκοτάδι έξω

Υπάρχουν ιστορίες που δεν ξεχνιούνται. Κρύβονται. Καλύπτονται με καινούργιες επιγραφές, λαμπερά φώτα

Κανείς δεν ανέπνεε. — Τι είπες; — η φωνή του Στέφανου ράγισε. — Σήκω, — ψιθύρισε το αγόρι. Και η Αριάδνη… σηκώθηκε.

Η Ελένη δίστασε… αλλά τηλεφώνησε. Και μέσα σε μία μέρα, η ζωή της άλλαξε. — Έκανες κάτι που κανείς άλλος

Ο δρόμος για το σπίτι ήταν μόνο η αρχή. Ο Thor καθόταν δίπλα μου, αλλά δεν ήταν πια ο ίδιος σκύλος από